27 Mayıs 2010 Perşembe

asmak lazım kesmek lazım [27 mayıs 1960]

bugün 50.yıl dönümünu başbakanımızı astığımız tarihin. Asmakla bırakmayıp sonra uğruna anıt mezar yaptığımız , iade-i itibar yapmak için götümüzü yırttığımız Adnan Menderes'i devirme tarihimiz. Yassıda'da bilinmezliğe doğru iplere sallandırdığımız Türkiye'nin ilk güçlü muhalafetinin devrilişinin 50.yıldönümü. Yarım asır önce başlamış bu memlekette devrim bayramımız. Uzun süre de kutlayıp sonra askeri darbe ile kaldırdığımız o devrim bayramı. Halkın asker ile beraber sokaklara çıkıp asmak lazım kesmek lazım dediği tarihin üzerinden 50 yıl geçmiş. Darbelere karşı durmayıp sonrasında mızıklanmaya başlayalı tam 50 yıl olmuş. Halk olarak asker ne derse haklıdırın tekrarlanacağı garantisini vereli tam 50 yıl olmuş. Yıllardır her sıkıştığımızda yüce Türk askerinin bize çeki düzen vermesini beklemeye alışmamız var ya hah bu işte tam 50 yıl önce bugün başlamış. İnsanlara özgürlük verip , bol geldiğini anlamışız ya , o özgürlüğü biz öylesine 50 yıl önce vermişiz. Aslında uzat uzatabildiğin kadar ama hepsini geçtim ; biz halk olarak darbecilere karşı ilk karaktersiz duruşumuzu 50 yıl önce bugün sergilemişiz.
Aslında Adnan Menderes'e bayılmam ben , ama bunu ABD , Marshall yardımları falan başlığı altında incelemem ki bunun müsebbiblerinden biri bugün koca bir spor klübümüzün stadında diğeri de milli şef olarak tarihimizde yaşıyor. Ben Menderes'i kaypak duruşu üzerine sevmem ama elbette ki onu asacak kadar da ileriye gitmem. Altından çıkan adam Türkeş olduğu için zaten direkt Menderes'i bile savunabilirim. Sevip , sevmemeyi kenara bırakalım; bugün o tarihe baktıkça insanların "Genç subaylar rahatsız" cümlesini hatırlaması ve 50 yıldır bunu tehdit olarak kullanması nasıl bir yavşaklıktır acaba. Herşeyi geçtim astığın başbakana anıt mezar yapmak nasıl bir devlet konjonktürüdür düşünsenize. Sadece bu çelişkiler bile adama o tarihin kaka demesine yeter de artar bile.

Bir de diğer taraftan baksanıza konuya; bugün o tarihi en çok yaşatıp , hatırlatmaya çalışan medya'ya baktım bugün. Baykal'ın bafili kasedinden dolayı ipe götüren , adama yapmadığını bırakmayanlardı. Ulan dedim kendi kendime, astığımız başbakan evde kocası varken karıyı bafilemeye gidiyordu ulan ibneler bugün ne bu iade-i itibar , sütten çıkmış ak kaşık durumu yaratma telaşı. Ama yukarıda söyledim ya medya olarak,halk olarak,siyasetçi olarak 50 yıl önce bugün en acayip karaktersiz duruşumuzu sergiledik, bugün sağından solundan baksan da kimden ne bekliyon di mi Gandi Kemalim.

Hiç yorum yok: