16 Mayıs 2010 Pazar

şehrin karşı yakası

Eski bir Kudüs yeminiyle sevdik biz seni.

Git ve kaybet.

Senin yolunda gelmek bile çok güzel.

Aşkı kanıtlamak istercesine sınama bizi. Biz kazanmak için bir kere bile yola düşmedik. Biz bu armayı öyle çok sevdik ki, aşkımızla dünyaları yarattık ve yıktık. Yağmurlar önce bizi ıslattı. Yanaklarımız şahittir. Senin için ağlamayan tek bir aşığın yok be Karşıyakam. Bunu bilen de anlayanda yok zaten. Senin adın geçtiğinde yaşam değişir. Sen bir gel de, onbinler yollara düşer. Hiçbir zaman vazgeçmeyenlerin sevdasısın sen. Git İstanbul’a. Sen neredeysen vatan orasıdır bize Karşıyakam. Şanlı arman neredeyse aşıklarının cenneti orasıdır.

Git arkandan gelelim.

Bu bile muhteşem bir senaryo değil mi?

Kazanırsan, yıkarız İstanbul’u, yeniden kurmak zorunda kalırlar.

Kaybedersen ne fark eder ki, bir yeni anı daha ekleriz gönlümüzün hatıra defterine.

Karşıyaka.

Bu büyülü ve muhteşem isim.

Karşıyaka.

Son Karşıyakalı yaşadığı sürece sana yalnızlık yok.

Karşıyaka


--musoskiye selam olsun--

Hiç yorum yok: