11 Aralık 2011 Pazar

rainymood



en çok ölümün çalışmaktan ötürü olduğunu okumuştum sikimsonik bir gazetede. bu yüzden ölürsem cesedimi işkurun yakınına gömün. tek tesellim kısa uyku vaktini iyi değerlendirmek için yataktayken arka fondaki sonsuz rainymood.şansımdan mıdır nedir, yine saat 11 yönünde benzer bir arkadaş oturmakta. iş yerimin bana ayırdığı marmelatlı pazar ikramını sallama çayımla yudumlarken tadını çıkarmaya çalışıyorum günün, fena da değil aslında. üzerimde bir rahatlık var, hani real maçına çıkmış barca gibiyim, geriyede düşsem paniklemiyorum (aramıza mesafe koyduğum futboldan arasıra bahsetmekte fayda var). uykum var, bi de yıl olmuş 2012 ticket diye bişi var hala.

Hiç yorum yok: