16 Şubat 2012 Perşembe

hiç



Kanye seni hiç sevmem aslında, etrafımdakilerden de sevmemeye başladıklarım oluyor, zaman zaman. korkum onlar için de bir hiclik olması sonunda. Hiç olur mu dediğim şeyler oluyorken hiç ihtimal vermemek olmaz buna. Kayıp giden uykusuz bir mesainin sonunda en güzeli servisin dar koltuğunda solundan gelen buz gibi hava, hiç değil en azından, Hiç olmazsa. Olur da hiç bitmeyen arayislarim bir son bulursa, korkarım sonrası yine hiç. Bugün burada en acayip inancın, anlayış olarak olmasa da isim olarak, iş çıkışında -yine bir en garip- kulaklarımda boktan bir siyahi müzik varken kuruluşunu ilan ediyorum: Hiçizm. Kabemiz bir de değil üstelik, bütün plazalar bizimdir, bütün agentlari davet ediyorum, bütün afili kıyafetli securityleri, bilisimini, sistemini, askerliğini tecil ettireni, plazaların hemen altlarındaki hazır kahvecilerin bim peyniri kokulu baristalari, siz de gelin. Hasan sen de gel.
Bir tek cc gelmesin yeter:)
Iyi akşamlar ben bekowsky, kendime yardımcı olamıyorken sizlere hiç sanmıyorum..

Hiç yorum yok: